+ نوشته شده در پنجشنبه 25 اسفند1384ساعت 2:12 توسط بهروز
|
دوباره ميسازمت وطن اگر چه با خشت جان خويش ستون به سقف تو ميزنم اگر چه با استخوان خويش دوباره ميبويم از تو گل به ميل نسل جوان تو دوباره ميشويم از تو خون به سيل اشک روان خويش اگر چه صد ساله مرده ام بگور خود خواهم ايستاد که بردرم قلب اهرمن به نعره آنچنان خويش اگر چه پيرم ولی هنوز مجال تعليم اگر بود جوانی آغاز ميکنم کنار نوباوگان خويش
